donderdag 8 januari 2015

Naaien



Omdat ik veel maak, komt mijn huis helemaal vol te staan met zelfgemaakte spullen. Ik grap wel eens, dat ik er mijn muren mee kan behangen.
Eén keer in het jaar, het laatste weekend van juni, is in onze omgeving de Kulturglimtar, de kunst- en cultuurronde waar ik aan mee doe. Ik stal mijn keramiek uit in mijn atelier en in de tuin en hoop op goed weer. Dan hang ik alle sieraden op die ik gemaakt heb en ik heb zelfs een keer de veranda volgehangen met al mijn zelfgemaakte foto's.

Verder stal ik wat van mijn keramiek en sieraden uit bij Perssons magasin in Löa. Het staat er dan de hele zomer en op speciale dagen zoals Kerst en in het begin van februari met de Vinterspår.

Het is niet makkelijk in deze landelijke omgeving om wat van je eigen gemaakte dingen te verkopen. De mensen kunnen kun geld maar één keer uitgeven en dat is vaak voor eten.
Verder zitten veel Zweden hier zo in elkaar, dat ze een keer komen, een workshop volgen, misschien nog een keer, maar dan weten ze het wel. Het is leuk, maar waarom zou je het nog een keer doen?
Je kunt maar één ketting tegelijk om, nietwaar?

Daarom verbaasde ik me afgelopen kerst. Ik haalde mijn spullen weer op uit Löa en zag, tot mijn grote verwondering, dat ik alle kerstmannetjes die ik uit een oud gordijn had gemaakt, verkocht had.
Ik had ze op het laatste moment nog in mijn kratje gegooid en ze tussen alles op de tafel uitgestald.
Veel Zweden hangen hier speciale gordijnen op tijdens de kerst. In de kamers en keukens zie je dan ineens hele andere kleuren gordijnen. Rood, groen en zwart in allerlei designs.

Nu is er in Löa begin februari Vinterspår, de kunst- en cultuurronde rond Lindesberg, waar het plaatsje nog net onder valt.
Ik dacht: "Ik ga er nog iets van stof gemaakt tussen leggen. Het wordt weer voorjaar, de Pasen komt er aan, dus waarom maak ik geen vogeltjes?"
De afgelopen dagen heb ik dus vogeltjes gemaakt. Die komen tussen het keramiek te staan.






Geen opmerkingen:

Een reactie posten