donderdag 22 september 2016

facebook



Vanaf nu zal ik niet veel meer op deze blog schrijven. 
Heb je facebook, dan kun je via Facebook kijken 
op: https://www.facebook.com/groups/343073689358703/

Of mb-creations

Het is een besloten groep, maar ik zal je graag toevoegen aan mijn lijst.

Groeten

Marianne

zondag 15 mei 2016

Sokken breien?

Het was weer tijd om naar Blötberget te gaan. Naar de groep dames die één keer in de acht weken bij elkaar komen. We showen dan ons werk dat we gemaakt hebben van het garen uit het  "verrassingspakket", dat we altijd aan het eind van de avond kopen zonder te weten wat er in zit.

Dit keer was het ongekleurde sokkenwol. De bedoeling was, dat we thuis het garen zouden wegen en er twee strengen van maakten. Deze twee strengen werden dan samen gebreid tot een grote lap.
De volgende keer kon de lap geverfd worden en hadden we gekleurd sokkengaren.

Gelukkig, stap één was simpel: het garen wegen en de dubbele draad breien. Dat kan ik zelfs.
Na acht weken nam ik de lap mee. De verf stond op tafel en om de beurt konden we gaan verven. Plastic handschoenen aan en een schort voor.
Eerst de ene kant en dan de andere kant in hetzelfde patroon. Nu ben ik af en toe wat rigoureus met kleuren bij elkaar doen. Dat heb ik ook met de glazuur van mijn keramiek.
Hoppa! Ik depte verschillende tinten op mijn lap. Dan de andere kant met dezelfde kleuren. Het hele werk ging in een plastic zak en moest nog een dag of drie fixeren.
Na die drie dagen mocht ik alle overbodige verf uitspoelen en de lap drogen.

            


Ik rolde de twee bollen op en toen kwam het probleem:

Ik kan geen patroon lezen en geen sokken breien!

Wat nu?

Ik heb geprobeerd iets te breien, wat te haken, maar niets vond ik leuk.

Goed, dacht ik. Dan haak ik maar twee dezelfde rondjes. Dan zie ik wel wat ik ermee doe.
Al hakend kwam ik op een idee. Hoe zou het er uit zien wanneer ik die rondjes ergens op maak?

Ik vond een stuk stof, dat er leuk bij paste. En ja, toen wist ik het. Een tas werd het.

De rondjes werden gevoerd met dezelfde voering als de tas.

       

Ik ben er wel tevreden mee.

Het was weer tijd voor Blötberget. En de tas ging mee. Alle andere dames hadden sokken gebreid. Natuurlijk. Hier in Zweden wordt die kennis met de paplepel ingegoten volgens mij. Ook heeft deze groep dames niet zo'n grote fantasie. Dus toen ze mijn tas zagen moesten ze even slikken. Ze vonden hem mooi, maar ik kon ze bijna horen denken: maar het zijn geen sokken. Daar was het garen voor bedoeld.








donderdag 14 april 2016

Expositie




En dan is het eindelijk zo ver! Mijn eerste (mini) expositie!

In ons dorp hebben we een ruimte, die we als kunstclub aan kunstenaars en hobbyisten, zoals ik, verhuren. Hier kunnen mensen ongeveer 3 weken exposeren wat ze maken. Van fotografie tot schilderijen, handgeweven doeken enz.

Voor kerst staat de handwerkvereniging er met hun eigen gemaakte mooie wanten, sjaals, sieraden of bonbons. Er is van alles wat.
We hebben een groep jonge asielzoekers gehad, die elkaar streetdance leerden.

En nu is het mijn beurt.
Vorige week heb ik met behulp van mijn vriendin de ruimte ingericht. Mijn vriendin heeft het etaleren in haar vingers, wat was ik blij dat ze me hielp.
Zo ongemerkt produceer je veel in een aantal jaren.

Ik heb er natuurlijk mijn keramiek neergezet, maar ook foto's, wat tekeningen en zelfs een paar schilderijen. Ik ben tevreden. Het ziet er uit zoals ik zou willen.

Spannend, omdat je het werk dat je maakt altijd in huis hebt staan. Het is in feite heel privé. Daar kijken nu andere mensen naar. Mensen die je niet kent.
Maar ook leuk, omdat je uit kunt leggen wat het gebouw op de foto is, of wat voor klei ik heb gebruikt.

Nog twee weken en dan haal ik alles weer weg.


 



zaterdag 13 februari 2016

Van alles wat


Zoals ik de vorige keer al schreef, ik zou nog een varken als garenschaal maken. Dat is uiteindelijk gelukt.
Evenals het schaap, dat inmiddels al weer weggelopen is.


Ondertussen ben ik druk bezig met het voorbereiden van een kleine expositie in Kopparberg. Het is heel spannend wanneer je voorwerpen die je zelf hebt gemaakt in een openbare ruimte zet, zodat iedereen er naar kan kijken.
Ik ga er natuurlijk wat keramiek neerzetten. Maar ook foto's, schilderijen en tekeningen ophangen. In schilderen en tekenen ben ik niet zo goed, maar het is leuk om te doen.


In ieder geval komt deze foto van de Markthal in Rotterdam er ook te hangen.


Ja en er was natuurlijk het garen van Blötberget... In mijn verrassingspakket zat dit keer heel mooi Kasjmir garen. Wel verschrikkelijk dun. Ik wist maar niet wat ik ervan moest maken. Uiteindelijk is het een gehaakte sjaal (met naald 2,5) geworden. Net groot genoeg om in je nek te knopen. Ik had precies genoeg aan die ene bol. Langs de randen heb ik kleine kraaltjes geregen. Oef, ik was blij dat hij af was.

















maandag 24 augustus 2015

Schalen

      


Het is zomer en het echte mooie weer laat zich nu pas een paar weken zien. En ik heb geen zin in werken met garens.
Het breien en haken is op het moment helemaal niets voor me. Ik heb prachtige bollen wol en acryl liggen, maar op de één of andere manier lukt niets.
In Blötberget kreeg ik twee bollen linnen, 6-draads. Leuk, ik ben ook begonnen, maar het wil niet vlotten.

Ook de stofjes lokken niet. Ik zou zo langzamerhand misschien wat voor de kleinkinderen kunnen maken voor de winter. De stofjes liggen klaar, nu de rest nog. Al jaren heb ik een patroon van een meisjes jasje. Bewaard, met het idee: als ik ooit een kleindochter krijg dan maak ik dat. 
De kleindochter heb ik nu en het is precies de goede maat. Maar nu ga ik me afvragen: " Is het wel wat voor haar?"

Wat heb ik dan gedaan? Want ik doe natuurlijk wel iets.
Ik heb me gestort op het maken van schalen om een bol garen in te leggen. Ik kreeg ineens een enorme fantasie en de eerste lading is klaar. Er staan nog schalen om te bakken en er zitten nog meer ideeën in mijn hoofd. Ik moet mezelf afremmen, anders maak ik alleen maar schalen. Dan worden het er zoveel, dat ik ermee kan behangen. Dat isoleert natuurlijk wel :).




Het zijn ronde, ovalen, schalen met een dier erop geworden.  Zo leuk om je fantasie in te leggen.

   

  

  

Ik ben er best trots op, dat het me lukt om ze zonder draaischijf  te maken. Natuurlijk zijn ze niet zo perfect rond en glad als wanneer ze van de draaischijf afkomen. Maar ik vind ze leuk.

  

Als alles heel blijft bij het bakken en mooi wordt na het glazuren, dan komen er nog gewone ronde, een varkentje, iets met een vlinder, een schaap en nog..............ja, ik zie wel.





dinsdag 4 augustus 2015

waar blijft die zomer?


Inmiddels is het augustus en de zomer laat op zich wachten. We hebben een paar dagen mooi weer gehad en heel veel regen.
Gelukkig was het tijdens de kunstroute, eind juni goed weer, dus een aantal van mijn beelden konden in de tuin staan, of zitten.
Een voordeel van dat slechte weer is, dat je veel met je hobby's bezig bent.
Een mevrouw vroeg of ik een speciaal soort schaal wil maken. Een schaal, die hier door de dames in Zweden veel gebruikt wordt. Een om je brei- of haakgaren in te leggen wanneer je even daar niet mee bezig bent. Een andere dame wist wel minstens vijf mensen die zo'n schaal willen hebben. En voor je het weet ben je hard aan het werk met je klei. Een hele klus, zonder draaischijf, maar leuk om te doen.
En een bijkomstigheid van op het Zweedse platteland wonen: opletten wat voor weer het wordt.
Met onweer valt de elektriciteit regelmatig uit, dan slaat mijn oven ook uit en moet ik opnieuw beginnen met bakken. En niet denken aan inslaan in de apparatuur, zoals we het eerste jaar met de hele nieuwe tv gehad hebben. En vorig jaar met het apparaat voor de bergwarmte.

Natuurlijk zijn er ook altijd de avonden in Blötberget, waar ik al eerder over schreef.
Het is altijd spannend wat er in het verrassingspakket met garen zit.
Zo kreeg ik een tasje waar een mooi paars, glanzend garen in zat. Het heet Heidruns garner, type Balder. Ik begon gelijk te fantaseren wat ik daarvan kon maken.


Maar wat een desillusie. Het garen glibberde, rafelde, ik probeerde ermee te haken, breien, weven. Niets lukte. Ik werd er kriegelig van.
De tijd verstreek en de dead-line van 8 weken kwam in zicht. Dan zouden we weer bij elkaar komen.
Dat is niets voor mij. Meestal heb ik al lang wat verzonnen. Niet iedereen heeft altijd iets af, maar het is mijn eer te na, natuurlijk.
Uiteindelijk heb ik koordjes gedraaid van het garen. Wat trouwens ook al niet simpel was. Deze koordjes heb ik op keramiek bollen, die ik ooit eens had gemaakt, geplakt.
Ach, ik vind het resultaat eigenlijk best leuk geworden.
Had ik toch iets om aan de dames te tonen. Gniffelend, want die hadden ook moeite gehad, voor zover ze iets gemaakt hadden.




woensdag 22 april 2015

Het wordt zomer!



Het is lente! En dat is fijn. Zo langzamerhand verdwijnt de nachtvorst en wordt het overdag warmer.
We kunnen al af en toe in de zon onze koffie (voor Ruud) en water voor mij, opdrinken.
We hebben al wat viooltjes gekocht, die staan in potten bij de voordeur.
Nog even wachten en dan kunnen kleine plantjes gepoot worden.
De bollen komen uit, we hebben ervoor gezorgd dat de hertjes de knoppen niet op konden eten. Elke dag kijk ik even of ze toch nog niet even langs zijn geweest.....

Wanneer er geen nachtvorst meer is, kunnen ook mijn beelden weer in de tuin gezet worden.
Deze Jesper heeft zijn eigen plek op een stoeptegel in het gras.

De kulturglimtar, de kunst en kultuurronde (http://kulturglimtar.se/), wordt het laatste weekend van juni gehouden, dus ik ben druk aan het voorbereiden. Het duurt tenslotte wat langer om iets van keramiek te maken.
Buiten het keramiek, heb ik ook "modeaccessoires" liggen. Zelfgemaakte sieraden van klei en ook van glaskralen. Wat hoedjes/ mutsjes van stof en gebreide en gehaakte spullen. Niet zo veel, want mijn tempo is niet zo hoog met breien en haken.


Deze beeldjes zet ik niet in de tuin. Ze staan bij elkaar in de woonkamer vastgelijmd op een grote tegel.
Deze heb ik "all good things come from above" genoemd.
Het beestje met de cape kijkt naar boven, die met het bruine hoedje kijkt mee. En de rechter, met het blauwe jasje zegt: " Where? I see nothing."

Verder werk ik met garen dat ik weer in Blötberget heb gekocht, maar dat beschrijf ik later.